Siła krajobrazu

Luhrmann uważa Australię za najpiękniejszy kontynent na świecie. „Jako Australijczyk postanowiłem pokazać swoją ojczyznę jako piękną, ale i odległą krainę. Właśnie tu główna bohaterka poczuje, że żyje.” – wspomina.

Akcja rozgrywa się na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych dwudziestego wieku. Jak mówi Luhrmann – „Chciałem, by otoczenie i krajobrazy były mityczne, ale jednocześnie zachować realizm i uniwersalizm opowiadanej historii. Zdecydowałem się na przeddzień wybuchu II Wojny Światowej, bo umieszczając akcję na przykład w latach sześćdziesiątych, można by wysłać bohaterów na Bliski Wschód, czy do Afryki. Nie chciałem jednak, by widzowie kojarzyli miejsce akcji z bieżącymi wydarzeniami politycznymi. Tak odległa część Australii jaką jest „outback” to miejsce niemal bajkowe, niezbadane. Dla naszego filmu wręcz idealne. Ziemia jest tu bardzo sucha, tereny w zasadzie niezamieszkane. Obcowanie z naturą to wielkie wyzwanie, a fakt iż obfite deszcze sprawiają, że pustynia rozkwita jest cudowną metaforą przemian, jakie zachodzą w Sarze, poganiaczu i relacjach między nimi.

Jak wspomina Luhrmann – „Krajobrazy są niesamowite, a mieszanka angielskich wpływów, kultury aborygenów, ale i chińskich poławiaczy pereł, nadała temu miejscu niewyobrażalnego charakteru.”

Reżysera szczególnie zaintrygowały panujące w tamtych czasach stosunki etniczne. „Nie miałem pojęcia, że w Darwin żyło wtedy tylu Azjatów. To nie jest duże miasto (około stu tysięcy mieszkańców) i ta mieszanka kulturowa sprawiła, że panuje w nim niezwykła atmosfera. Nie wspominając o tym, że z północnej Australii pochodzą jedne z najbardziej luksusowych towarów – różowe diamenty, krokodyla skóra, czy perły z Morza Południowo-Chińskiego.” - tłumaczy Luhrmann. „Australia to miejsce magiczne, wspaniałe tło dla filmowca, ale i moja ojczyzna.” –dodaje.