Jeden z lepszych filmów polskich, jaki pojawił się w kinach w ostatnich czasach. Świeży, dzięki mało znanym aktorom oraz bardzo ambitny, przemyślany. Godny obejrzenia.

"Wszystko co kocham" to film pełen letniej świeżości, esencji młodości, bardzo przyjemny, pozostawiający jednak nutę zadumy. Nie ma dłużyzn, film jest płynny i z przyjemnością się go ogląda. Gorąco polecam

Nie wiem, może ten film tylko na mnie tak działa, ale daje mi niesamowitego kopa. Dawno mi czegoś takiego w polskim kinie brakowało. Byłam 2 razy. Uruchamia wspomnienie "dobrych czasów" i rzuconą gdzieś w kąt chęć do życia oraz cały pakiet "atrybutów młodości". Lubię takie filmy. Można mu oczywiście parę rzeczy zarzucić, nie mówię że nie, kto widział, ten pewnie wie o czym mówię, ale krytycyzm przychodzi dopiero po jakimś czasie. Najpierw jest klimat, za klimatem przychodzą wspomnienia, a za klimat odpowiedzialna jest muzyka...

Może komuś moja wypowiedz wyda się subiektywna, urodziłem sie w 1979 roku, ale ale ten film to niesamowita dawka emocji związana z reaktywacja wspomnień z lat dzieciństwa. Wartburgi, kasprzaki, skąpe wnętrza budynków, obdarte klatki schodowe, napisy Wolność na murach, zabawy przy trzepakach, motorynki, pierwsze telewizory, pierwsze próby muzyczne- jakbym widział tam samego siebie! Jest coś bardzo głębokiego w prostocie tych obrazów, takich surowych ale wiernych tamtemu okresowi. Fakt, scenariusz nie jest czymś przłomowym - nie o to reżyserowi chodziło.Dobrze dobrane wątki poboczne. Muzyka Daniela Blooma - zjawiskowa, wciągająca, podkreślająca charakter filmu i napewno nie za krótka. Zdjęcia kręcone z ręki, tak, inaczej lat 80-tych nie można było ukazać. Delikatnie wytłumione barwy obrazów, dojrzała gra młodych aktorów, świetna scenografia. Słowem kino z duszą , szczególnie dla pokolenia lat 80-tych! Polecam!

dla mnie bomba....

b.ciepły,w kli8macie-super,gratulacje!

Podobał mi się chociaż wielkiego wrażenia na mnie nie wywarł.

slaby film, ani o muzyce ani o lat 80-tych plytki i powierzchowny. Skierowany do młodzieży

Kawał dobrego polskiego kina.masa pozytywnych emocji naprawde warto obejrzec!

Film obejrzałam..i jestem troszkę zaskoczona..
Szczerze mówiąc myślałam ze dowiem się coś więcej o tamtych latach.
Urodziłam się po 89..A tu niespodzianka..Brak było 1docelowego wątku...trochę zbyt obyczajowy ale miło się oglądało.. Całość ratuje znakomita młoda obsada aktorów.. którzy udźwignęli ciężar wstydu i dobrze odegrali swoje role .

swietny film, nie zaluje wydanych pieniedzy, mimo ze film nie opowiada o moim pokoleniu-urodzilam sie po 89 to ogladajac swietnie sie bawilam i naprawde zaciekawila mnie ta historia

Film słaby, niewarty obejrzenia. Zły zarówno technicznie jak i pod względem scenariusza. Za dużo zbliżeń przy ujęciach z ręki. Niewprawna ręka operatora. Przy scenach "koncertów" instrumenty zagłuszają wokal, który i tak jest fatalny jako że aktor drze się jak opętany, może i jest to wyraz buntu, ale słowa są tu bardzo ważne, a zwyczajnie ich nie słychać. Bardzo miałka gra aktorów. Brak im wyrazistości. Nie są ani zbuntowanymi, wkurzonymi na wszystko młodymi ludźmi, ani patriotami walczącymi o swój kraj, ani zawadiakami. Główny bohater posiada ok. 2-3 min. Wątki pomieszane. Brak odpowiedniej akcentacji scen muzyką, zwłaszcza w ostatniej scenie która i tak jest za krótka. Żałosne sceny erotyczne, które pomimo dość wyrazistego ukazania niczego nie wnoszą, w żadnym stopniu nie ratują tego filmu. Miałkie dialogi. Montaż również pozostawia wiele do życzenia (urwanie ujęcia zanim pokaże place w kształcie "V"). Zdecydowanie odradzam ten film. Dam mu 3+/10 bo spodobała mi się scenografia budynków.

po ile bilety??????????????

mimi chyba z oazy jestes

film jest świetny, byłam na nim w koinie, szkoda tylko że w necie nigdzie go jeszcze nie ma :<

aki13 Jeszcze co do filmu "Dom zły" to się zgodzę, że był dobry chociaż jednak nie na moją głowę :P ale Rewers ani trochę mi się nie podobał. Nie oglądałam jeszcze "Wszystko co kocham" Ale naprawdę zajefajnie się prezentuje. :):)

To w ogole mozna tu obejrzec??

Mądry Misiu! To nie jest film o Tobie!!! To nie miał być film o jakiś dramatycznych wydarzeniach czy skrajnościach. J. Borcuch zrobił film oparty na faktach ze swojego życia i tak się składa, że większość osób też tak pamięta tamte czasy. W mojej małej miejscowości nawet nie było wtedy żadnej kapeli. Film oglądałam z wyjątkowym sentymentem, bo sama nie mogę odtworzyć starych czasów. Nie pamiętam, żeby ktokolwiek z moich znajomych miał kamerę w domu. Żadnych filmików z imprez w domach czy szkole, wakacji, koncertów - to, co teraz jest powszechne. Świetny film, bez zbędnych fajerwerków i wzruszający, bo przeżyłam lata osiemdziesiąte w młodości. WCK obejrzę raz jeszcze.

Do mimi, obejrzyj lub przeczytaj jakis wywiad z Olgą Frycz albo Jackiem Borcuchem i wtedy komentuj - jak to nazwałaś - "zmuszanie" aktorki do przedawania swojej intymności. Z tego co wiem to nikt nikogo do niczego nie zmuszał a scena była pomysłem Olgi Frycz i Mateusza Kościukiewicza.
Do Julki: czy to znaczy, że na "Wojnę polsko-ruską" powinni byli pójść do kina tylko dresy...???

Julko droga, ja się na punku wychowałem i naprawdę dużo samozaparcia potrzebowałbym, żeby uwierzyć w tę bujdę. To jest raczej film dla dzieci biorąc pod uwagę nagromadzenie naiwności. O błędach i nielogicznościach scenariusza można by pisać godzinami. Nie wierze w konflikt z ojcem wojskowym, którego nie ma, nie wierzę w konflikt z ojcem dziewczyny ( z Solidarności, ach co za oryginalny pomysł), bo go nie ma, tylko Fryczówna o nim opowiada. Zapowiadała się jedna filmowa scena jak kradli bębny z domu kultury, ale nic się nie wydarzyło. Dwóch gejów siedzących na falochronie i pieprzących głodne kawałki to nie jest dla mnie kino dla mężczyzn. I skaczący w górę, zatrzymany w stopklatce aktor bez dykcji tez mnie nie porusza.
No cóż, ja z innego szynela jestem.